Camera Móvie - praca, książki i podróże

  Czytacie poważną fantastykę, w której nauka odgrywa główną rolę?  “Solaris” Stanisława Lema (Wydawnictwo Literackie) to najsłynniejsza powieść autora. Od niej zaczyna się światowy rozgłos pisarza. Książka doczekała się trzech adaptacji filmowych, w tym jednej Andrieja Tarkowskiego, autora filmowej adaptacji “Pikniku na skraju drogi”.  Główny bohater, psycholog Kelvin przybywa z Ziemi na stację badawczą, unoszącą się nad cytoplazmatycznym oceanem, pokrywającym całą planetę Solaris. Przypuszcza się, że ocean jest obdarzony inteligencją i jest wyższą formą życia zdolną ingerować w orbitę planety.  Psycholog zauważa, że dwuosobowa załoga stacji zachowuje się bardzo dziwnie. Wkrótce i on zaczyna doświadczać “nawiedzeń” ze strony istoty, która przybiera postać jego byłej dziewczyny. Czy są to tylko halucynacje, czy może coś więcej? Lem w tej książce podejmuje temat pierwszego kontaktu. Jeżeli obca cywilizacja istnieje, to jak by się z nami skontaktowała? Czy nie istnieje...

Etgar Keret moim zdaniem jest mistrzem krótkiej formy. Jego opowiadania są pełne świeżości i nieoczekiwanych zwrotów akcji. Pisze w sposób lekki, przyciągający i jednocześnie nie pozwalający zapomnieć o świecie zewnętrznym. Każde, nawet najkrótsze opowiadanie każe nam się zastanowić nad życiem i nad swoim postępowaniem. Dzięki niepowtarzalnemu stylowi wprowadza czytelnika w stan medytacji. Po lekturze wychodzi się z nowym spojrzeniem na otaczający świat. Dotyczy to w szczególności jego najnowszego zbioru opowiadań “Usterka na skraju galaktyki” (Wydawnictwo Literackie) W tym niesamowitym zbiorze bizarnych opowieści porusza problemy życia codziennego. Często ukryte przed obserwatorem z zewnątrz. W opowiadaniach pyta m.in. o to jak radzić sobie ze stratą bliskiej osoby, czy czynimy dobro dla innych, czy aby pomóc sobie i wiele innych. Kereta należy docenić za wykorzystanie krótkiej formy do wywołania przemyśleń i zmuszenia czytelnika do zatrzymania się w biegu życia codziennego. Zdjęcia a...