Camera Móvie - praca, książki i podróże

Czy wiecie, że granice Polski po odzyskaniu niepodległości w 1918 roku znacznie różniły się od tych obecnych ustalonych w 1945 roku w Jałcie i Poczdamie? Tak, te granice uległy znacznej zmianie. Do Polski zostały włączone niemieckie tereny m.in.: Pojezierze Pomorskie, Śląsk i Prusy Wschodnie. Natomiast na rzecz ZSRR utraciliśmy Wołyń i Polesie. Czesi odzyskali Zaolzie. O tych terenach i życiu w strefie przygranicznej w reportażu “Wymazana granica. Śladami II Rzeczpospolitej” (Wydawnictwo Czarne) pisze Tomasz Grzywaczewski. W rozmowach z ludźmi pamiętającymi tamte czasy wyłania się obraz przygranicznej międzywojennej Polski. Historie tych ludzi pokazują zachodzące zmiany na drodze, którą przeszliśmy żeby być tu gdzie jesteśmy. Z tych rozmów wyłania się obraz zwykłego życia ale również krzywd, jakich doświadczyli ci ludzie. Tak ze strony polskich narodowościowych władz, jak i po wojnie z rąk ZSRR i dawnych obywateli Polski. Jest to na szczęście również opowieść o tolerancji i wzajemnej...

Słyszeliście kiedyś o tajnym internecie? O darknecie? Jeżeli tak, to doskonale wiecie do czego jest wykorzystywany i co można tam znaleźć. Jeśli nie słyszeliście i nigdy nie odwiedziliście stron z rozszerzeniem .onion to nie dotarliście do końca internetu.  Sieć Tor oferuje dostęp do wszystkiego co nielegalne, półlegalne albo zwyczajnie zakazane. To w tym miejscu znajdował się serwis Silk Road. W czasach swej świetności został okrzyknięty nielegalnym Amazonem. Na Jedwabnym Szlaku można było kupić dowolne narkotyki, broń czy fałszywe dokumenty. Przesyłka zostawała później dostarczana za pomocą zwykłej poczty. Na pomysł powołania tej strony wpadł w 2011 roku Ross Ulbricht. Ten niepozorny, młody student fizyki powołał największy biznes narkotykowy w dziejach. Przyświecała mu filozofia libertariańska. Chciał doprowadzić do legalizacji narkotyków i obalenia prześladowczego aparatu państwowego. Jako człowiek o lekko anarchistycznych poglądach mógłbym mu kibicować, gdyby nie jego powolna...

O Jugosławii przeciętny Polak wie niewiele. Wie tylko tyle, że kiedyś istniał taki komunistyczny kraj. Polak, który żył w czasach PRL-u, wie że taki kraj był trochę inny niż typowe kraje bloku wschodniego. Słyszało się, że kraj ten zerwał stosunki z ZSRR i otworzył się bardziej na Zachód. Słyszało się, że w tym kraju można było krytykować wujka Stalina. Nie słyszało się zaś o tym, że nie można było krytykować Tity i jego rządu. Nie słyszało się też o tym, że państwo żyło w paranoi strachu szukając wrogów w każdym. Nie słyszało się o komunistycznych obozach pracy, w których było gorzej niż w nazistowskich. Nie mogliśmy tego słyszeć bo przecież u nas było to samo i nadal się o tym nie mówi. Mimo, że żyjemy w świecie demokratycznym, nadal o wielu rzeczach się nie słyszy. Nie dziwi mnie to o tyle, że przecież w szkole bardzo mało czasu jest poświęcone hitlerowskim obozom zagłady. Nie dziwi też, że historia nie wspomina o powojennych polskich obozach pracy i zagłady. Patrząc na to, nie dziw...

Wojciech Chamier - Gliszczyński w powieści “Portrecista psów” zabiera nas w podróż po rubieżach II Rzeczypospolitej. Jest to nie tylko opowieść o Polsce międzywojennej, ale również zastanowienie się nad ludzkim złem. Pogranicze, na którym rozgrywa się akcja jest miejsce, gdzie splatają się drogi różnych bestii i zwyrodnialców.  “Portrecista psów” opowiada o losach pewnej złodziejki i morderczyni, której udaje się przejąć zakład fotograficzny po pewnym zmarłym Niemcu. Jako, że bohaterka pochodzi z rodziny o długich przestępczych korzeniach, to przejęcie jest sposobem na rozpoczęcie kolejnego nielegalnego biznesu. Dzięki zbiegowi okoliczności zatrudnia młodego Niemca Martina, który uwielbia fotografować psy. Najlepiej martwe, bo wtedy fotografia wychodzi najlepiej, jest nieporuszona. Tak oto dzięki fascynacji Martina martwą naturą i zmysłowi biznesowemu bohaterki para rozpoczyna artystyczny projekt fotografowania dziwek i tworzenia z tego albumów. W tej książce znajdziemy każdy moż...

Zdarzają się takie książki, które zmieniają postrzeganie naszego świata. Niektóre w sposób drastyczny, inne powoli niczym kropla drążąca skałę. Są to książki, które kształtują osobę, która ją czyta a wystarczy, żeby miała chłonny, otwarty umysł. Takimi książkami były dla mnie dzieła Naomi Klein m.in.: No Logo i Doktryna Szoku. Pokazały mi pewne mechanizmy, które kierują światem i są skierowane na to, aby prowadzić masy w określonym kierunku, który obrali “władcy świata”. Głównie poprzez konsumpcjonizm i podejście, że jeżeli posiadasz markowe rzeczy to coś znaczysz, ale również przez wywoływanie w nas poczucia strachu i poczucia, że cały czas żyjemy w konflikcie politycznym jak i ideologicznym. Te książki na szczęście obnażają mechanizmy i to od nas zależy co z tą wiedzą zrobimy.  Taką książką obnażającą wiele spraw jest książka Matt’a Taibbi’ego “Nienawiść sp. z o.o.” (Wydawnictwo Czarne). Jest to pozycja ważna szczególnie w odniesieniu do aktualnych wydarzeń na scenie ...

Religia buddyjska i cała jej filozofia staje się coraz bardziej popularna w Europie, jak i w Stanach Zjednoczonych. Łącznie w tych dwóch rejonach jest zarejestrowanych ponad 3 mln ludzi, wyznających tę religię. Zabiegani, pędzący za karierą, nie mający czasu na siebie, coraz częściej szukamy odskoczni od fizyczności życia realnego. Poszukujemy oświecenia i duchowości, ale nie w skostniałych systemach chrześcijańskich czy muzułmańskich. Szukamy oświecenia w religiach, które wydają się ciekawsze, bardziej realne i nie oparte tylko na uznaniu siebie jako podległego bogu. To daje właśnie buddyzm i jego części, które można praktykować oddzielnie od głównego nurtu np. joga czy medytacja. Natomiast często ludzie nie mają czasu lub zwyczajnie ochoty zgłębiać filozofii, która za tym idzie. Przez taką ignorancję właśnie staje się to niebezpieczne. Możemy podążać za fałszywymi prorokami, którzy swoją charyzmą sprowadzą nas na niebezpieczną drogę, co może prowadzić do tragedii.  Wł...